این ، متن یکی از صفحات کتاب درسی ایتالیایمون است و آن را براتون ترجمه می کنم.

در راه مدرسه

مدرسه خیلی به خانه ی ما نزدیک بود و در آن زمان ماشین های کمی در خیابان رفت و آمد می کردند.

به همین دلیل خیابان را خودمان طی می کردیم بدون این که کسی ما را یاری کند.

یک دختر کلاس چهارم که در طبقه ی آخر آپارتمان زندگی می کرد مسئول بردن ما به مدرسه بود. صبح زود از طبقه ای به طبقه ی دیگر می آمد پایین و زنگ در هایمان را برای این که بیدارمان کند می زد.

سپس رو به روی در بزرگ منتظرمان می ماند. بی صبرانه غر می زد که آخر ما کاری می کنیم که دیر به

مدرسه برسه. پنج-شش نفر بودیم و من کوچکترینشان بودم و به خاطر همین مجبور بودم در کل راه دست یک نفر را بگیرم و اگر دستش را رها می کردم یک سیلی می خوردم!

همه ی روز ها می ایستادیم و با دقت به اسب های گاری میدان که در آن موقع به عنوان تاکسی استفاده می شد و در کنار پیاده رو قرار گرفته بودند نگاه می کردیم.

پایان